जैदीको जुत्ता खाएर
घाइते भएको पेण्टागन
फेरि पनि स्वाभिमान भुमिमा
बिषालु आँखा बिछ्याएर
तिखालु नङ्ग्रा तिख्याएर
हाम्रो पसिना माथि
हाम्रो अस्मिता माथि
देखाएर फोश्रो चाका
मह रित्याउने दाउ खोजिरहेछ ।
ल्याप्चे लाहाछापको
ब्याज थापेर लाल भवन पुगेको
नया मौजाको तालुकी
हाम्रो झण्डाको बिँड समातेको जिम्माल
सगरमाथा नजराना चढाउन
धनुष्टङ्कार मुद्रामा
फूल अक्षता र रातो तुल बिछ्याइ रहेछ ।
यो हावा
यो मन्सुन
यो पर्बत
यो बन
भनिरहेछ
ए साँहिला
ए माहिला
यो सम्पदा र संस्कृती
यो स्वाधिनता र प्रकृति
युगौँदेखि सुरक्षित छ
न छिनाऔँ इतिहासको लम्बेतान शृङ्खला ।
आँखा उज्यालो पारेर
पर पर नियाल्यौँ
जहाँजहाँ सेतोघरको
साबुनको बजार छ
त्यहाँ त्यहाँको माटोमा
किन बग्दैन सङ्ग्लो पानी
किन उभिन्नन अग्लो जवानी
जागौँ फेरि एउटा ज्वालामुखी जन्माउनु छ
