डराउँछन् मानिसहरू मदेखि

पर पर हुन्छन् 

हुन त म परै छु शक्तिदेखि

म त परै छु सुखदेखि

सदा लडिरहने जुधिरहने अभावहरूसँग

भोक र शोकसँग

न त सत्ताको लगाम नै छ मसँग

न त  पैसाको खात नै छ मसँग

सत्ता र पैसाको देशमा

विना पैसाको, विना शस्त्रको योद्धा म

 

फेरि पनि डराउँछन्

टाढा हुन्छन् मबाट उनीहरू

सडकमा डुल्ने मेरो ठेला र तरकारी

मेरो जीवन बचाउने अस्त्र हो

म यसकै भरमा बाँचेको छु

मेरो जीवनको जय विजय

यसैमा छ

शक्तिशाली भएको छु म

उनीहरुको अगाडि यतिबेला

 

मसँग यतिबेला

कोरानाको भएभरको शक्ति छ

अनि कोरानाको साथ छ

भरिएको छु कोरानाले म उनका नजरमा

फेरि पनि ठेल्दै छु ठेला

घर घर डुलेर

पुर्‍याउँदै छु तरकारी ।

 

घुचेट्दै ठेला तरकारीको

कहाँ कति बेला ढल्छु थाहा छैन

म जस्ताहरू ढलिसके हेर्दा हेर्दै

हेरिरहेँ उनलाई

न त उठाउन सकें

न त सँगै बसेर रुन सकें

न त  मलामी नै  जान सकें

किनकि म युद्धको मैदानमै छु

युद्ध छोडेर कसरी जाने ?

 

लड्दैछु निरन्तर

मैदानबाटै सलामी गर्दैछु आफन्तहरूलाई

म पुरै  मृत्युको रंगले पोतिएको छु

उनका आँखामा

म कालको पनि महाकाल भएको छु ।

 

भय छ उनीहरुलाई मेरो

फेरि पनि मलाई खोज्छन्

सिरदेखि  पाउसम्म रक्षाकवचमा उभिएका मानिसहरू

सेनिटाइजर र फेससिल्डको अस्त्रशस्त्र भिरेर

आउँछन्  म निशस्त्रका अगाडि

अनि डराउँछन् म विनाशस्त्रको योद्धासँग ।

 

जीवनको युद्धमा एक्लो म

उनका सामु उभिएको छु

बेच्दै छु तरकारी

मलाई उनको शस्त्रले

भmन झन लड्ने आँट बढाउँदै छ

म झन झन आफूलाई शक्तिशाली ठान्दै छु

त्यसैले होला उनीहरू डराउँछन्  मदेखि

मेरो जीवन कोरानासँग विहानदेखि बेलुकासम्म लड्छ

मेरो निद्रा कोरोनासँगै निदाउँछ

कोरानासँगै बिउँझिन्छ ।

हो, म शक्तिशाली एक योद्धा

विना कवच र शस्त्रमा

लड्दै छु र परास्त गर्दै छु

एक एक गरी कोरानाका सेनाहरूलाई ।

प्रतिक्रिया

सम्बन्धित खवर