अमेरिकी साम्राज्यवादले केन्द्रीय र दक्षिण अमेरिकाका जनतामाथि गरिरहेका अनगिन्ती अपराधहरूमा थप एक नयाँ अपराध जोडेको छ । यस क्षेत्रलाई आफ्नो ‘पछाडिको आँगन’ घोषणा गर्दै आएको अमेरिकाले भेनेजुएलामाथि हवाई आक्रमण गर्नुका साथै भेनेजुएलाका राष्ट्रपति निकोलस मादुरो र उनकी पत्नीलाई अपहरण गरी बन्धक बनाएको घोषणा गरेको छ । अमेरिकी साम्राज्यवादद्वारा गरिएको आक्रमणमा ८० भन्दा बढी मानिस मारिएको रिपोर्ट गरिएको छ । डोनाल्ड ट्रम्पले जनवरी २०२५ मा दोस्रो कार्यकालका रूपमा राष्ट्रपति पद सम्हालेदेखि नै अमेरिकी साम्राज्यवादले यस क्षेत्रमा आफ्नो सैन्य उपस्थिति तीव्र रूपमा बढाउँदै आएको छ । यसक्रममा उसले अघोषित युद्ध छेडेको छ र आकाशबाट माछा मार्ने डुंगामाथि समेत आक्रमण गरेको छ । यी आक्रमणहरूमा विभिन्न राष्ट्रियताका १०० भन्दा बढी सर्वसाधारण नागरिक मारिएका छन् । अमेरिकाले यी साम्राज्यवादी अपराधहरूलाई ‘लागूऔषधविरुद्धको लडाइँ’ भन्ने नारा अन्तर्गत ठहर गर्न खोजे पनि यसको वास्तविक उद्देश्य भूमिगत र सतही प्राकृतिक स्रोतहरू, विशेषगरी तेल, कब्जा गर्नु हो भन्ने स्पष्ट छ । भेनेजुएलामा परनिर्भर र आज्ञाकारी शासन स्थापना गर्नु नै साम्राज्यवादी आक्रमणको मुख्य लक्ष्य हो । भेनेजुएलाप्रति अमेरिकी आक्रमण नयाँ कुरा होइन । पूर्व सैनिक अधिकृत ह्युगो चाभेजले ‘बोलिभेरियन गणतन्त्र भेनेजुएला’ घोषणा गरे, तेललगायत केही प्रमुख प्राकृतिक स्रोतहरू राष्ट्रियकरण गरे, केही जनमुखी नीतिहरू लागू गरे र अमेरिकी साम्राज्यवादविरोधी धारसँग सम्बन्ध विस्तार गरे । यसै कारण चाभेज सरकार जर्ज डब्लु. बुसको शासनकालदेखि नै अमेरिकी साम्राज्यवादको प्रत्यक्ष निशानामा पर्‍यो । त्यस समयमा सैन्य कू प्रयासहरू सहित सबै प्रकारका उपाय प्रयोग गरेर बोलिभेरियन गणतन्त्रलाई नष्ट गर्न खोजियो । यो आक्रामक नीति ओबामा, ट्रम्प र बाइडेन प्रशासनको समयमा आर्थिक नाकाबन्दी, सैन्य धम्की र विपक्षीलाई समर्थन गर्ने रूपमै निरन्तर जारी रह्यो । ह्युगो चाभेजको मृत्युपछि सत्तामा आएका निकोलस मादुरोले सत्ता जोगाउन सेना र प्रहरीमा अझ बढी निर्भर शासनशैली अपनाए । यस प्रक्रियामा जनता झन् बढी दमनमा परे र गरिबी झन् चुलियो । अर्कोतर्फ, कोलम्बिया–क्यारिबियन मार्गमा लागूऔषध तस्करीको ट्रान्जिट देशका रूपमा रहेको भेनेजुएलामा सेना र नौकरशाहीभित्रका केही समूहहरू यस कारोबारबाट लाभ उठाइरहेको कुरा सर्वविदित छ । त्यसैले, मादुरो प्रशासन सबै भाषण र दाबीका बाबजुद कुनै जनमुखी विकल्प होइन; यो सेना र नौकरशाहीको वफादारीमा टिकेको एक अधिनायकवादी शासन हो । साम्राज्यवादी आक्रमणले भेनेजुएलाका श्रमिक वर्ग र गरिब जनतालाई दुई दिशाबाट घेराबन्दी गरेको छ—बाह्य हस्तक्षेप र आन्तरिक दमनकारी राज्य संयन्त्र एकआपसमा मिलेर उनीहरूको पीडा अझ तीव्र बनाइरहेका छन् । तर यी सबै अमेरिकी साम्राज्यवादी आक्रमणका वास्तविक कारण होइनन् । भेनेजुएलामाथि आक्रमणको मुख्य कारण चीन र रुस—अमेरिकाका प्रतिस्पर्धी साम्राज्यवादी शक्ति—को यस क्षेत्र तथा भेनेजुएलामा बढ्दो प्रभाव हो । विशेषगरी तेल क्षेत्रमा भएका व्यापारिक सम्झौता र लगानीहरूले प्रतिस्पर्धी साम्राज्यवादी शक्तिहरूको प्रभाव बढाएको छ, जसलाई अमेरिकाले आफ्नो ‘पछाडिको आँगन’ मा अस्वीकार्य ठानेको छ ।